Trekking

TREKKING ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

ΘΕΟΛΟΓΟ-ΥΨΑΡΙΟ(10 KM)

Μπορείτε να κατεβάσετε τη διαδρομή για GPS από εδώ.

Η διαδρομή ξεκινάει έξω απ το Θεολόγο (Χαλατσούκα), διασχίζει μιαπεριοχή μοναδικού φυσικού κάλους με αποκλειστική δασοκάλυψη Άρκευθου (άγεθρου, Αγριοκυπάρισου ). Είναι χαρακτηρισμένη ως Καταφύγιο Άγριας Ζωήςκαι προστατευόμενη περιοχή ‘Natura’.

Το ‘μονοπάτι’ έχει μέτριο βαθμό δυσκολίας κατά την ανάβαση. Περνάει στην κορυφογραμμή Αη- Λια- Ψαριό με μοναδική θέα και την ύπαρξη των σπάνιων δέντρων ίταμου που είναι υπεραιωνόβια και αποτελούν μνημεία της φύσης. Στη συνέχεια περνάει από την κορυφή του Υψάριου και ακολουθεί τη σηματοδότηση που οδηγεί στο καταφύγιο του Ορειβατικού Συλλόγου. Η διαδρομή Θεολόγο-Υψάριο-Καταφύγιο είναι περίπου 4 με 5 ώρες πεζοπορίας.

Φτάνοντας στο καταφύγιο μπορεί κανείς να ξεκουραστεί για λίγο ή κατόπιν συνεννόησης με τον υπεύθυνο του Συλλόγου να διανυκτερεύσει εκεί και να συνεχίσει την επόμενη μέρα σε άλλη διαδρομή (πχ. να κατέβει  από το μονοπάτι που οδηγεί στην Ποταμιά να συνεχίσει για τα «καγκέλια» που θα τον οδηγήσουν στον Αη-Λια πάνω από το Θεολόγο και από εκεί πίσω στο σημείο εκκίνησης). Η γύρα αυτή είναι 27 χιλ. περίπου και εκτός από περπάτημα προσφέρεται και για ορεινό τρέξιμο.

ΑΓ. ΚΥΡΙΑΚΗ-ΚΟΙΝΥΡΑ-ΑΓ.ΚΥΡΙΑΚΗ (15 ΚΜ)

Η διαδρομή ξεκινάει από την ΑΓ. ΚΥΡΙΑΚΗ η οποία βρίσκεται 6 χιλ. πάνω από το Θεολόγο (προσβάσιμα με χωματόδρομο) κατηφορίζει στο «Κφόμπουρο», κινείται στις πλαγιές της του όρους «Τσουτσούλα» προς την μεριά των Κοινύρων, και καταλήγει μέσα σε ρεματιά με την χαρακτηριστική ονομασία «της Μαύρης ο λάκκος», η οποία οφείλει το όνομά της στην πυκνή βλάστηση που κάνει την εμφάνιση του ήλιου στο σημείο αυτό σχεδόν αδύνατη. Καλογραμμένο μονοπάτι που αρχίζει από την θέση «Πουρός», όπου ο μικρός καταρράκτης δημιουργεί ένα όμορφο σημείο ξεκούρασης, μας οδηγεί στις παρυφές των Κοινύρων.

Ο δρόμος της επιστροφής, στην αρχή επεφύλασσει την πρώτη και μεγαλύτερη ανάβαση της διαδρομής Απότομη ανηφόρα από την θέση «Καρατζίνα», καταλήγει σε ένα πλάτωμα με την ονομασία «της Καρακώσταινας η καλύβα», λίγο πιο πέρα οι πηγές του ‘Βλαχού’. Από το σημείο αυτό η θέα είναι μαγευτική με τον κόλπο των Κοινύρων και το ομώνυμο νησί να ξεδιπλώνονται από κάτω.. Ιδανικό μέρος για το δεύτερο διάλειμμα για ανασύνταξη δυνάμεων. Τα τελευταία χιλιόμετραμια γλυκιά ανηφοριά μας φέρνει πίσω στο σημείο όπου και είχαμε ξεκινήσει.

ΔΙΠΟΤΑΜΟ - ΚΑΣΤΡΙ. Ένα σημαντικό ιστορικό μονοπάτι

Η διαδρομή ξεκινάει από την θέση ΔΙΠΟΤΑΜΟ που βρίσκεται στην μέση του κεντρικού δρόμου ΠΟΤΟΥ-ΘΕΟΛΟΓΟΥ.  Το μονοπάτι είναι καλογραμμένο μηδενικής δυσκολίας και ανηφορίζει προς την θέση Καστρί.

Η οχυρή κορυφή«Καστρί» που ως πλώρη καραβιού προβάλλει στον ορίζοντα της κοιλάδας που διασχίζει την μεταξύ Ποτού και Θεολόγου ορεινή περιοχή κατοικείται για πρώτη φορά στις αρχές της 5ηςπ.Χ .χιλιετίας και εμφανίζει συνέχεια κατοίκισης από την αρχαιότερη ως την ύστατη φάση της Νεώτερης Νεολιθικής Περιόδου Στα τέλη της Νεολιθικής Εποχής (τέλη της 5ης–αρχές της 4ηςπ.Χ. χιλιετίας) ο οικισμός εγκαταλείπεται .Επανακατοικείται αιώνες αργότερα στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού(1600-1050 π.Χ.) και γνωρίζει ιδιαίτερη πληθυσμιακή άνθιση στην Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου (1050-700 π.Χ.). Η εγκατάλειψη του οικισμού συμπίπτει με την άφιξη των Παρίων στο νησί της Θάσου στην περίοδο του Β ελληνικού αποικισμού. Στις αρχές του 7ουπ.Χ. Πάριοι άποικοι ιδρύουν στο βόρειο άκρο του νησιού τηνπρώτη στο Βόρειο Αιγαίο αποικία τουςτηΘάσοπου πήρε το όνομα της από το νησί και εξελίχθηκε σε ισχυρή πόλη-κράτος στο Βόρειο Αιγαίο.

1 Ο νεολιθικός οικισμός στο Καστρί

Οι ανασκαφικές έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί στην κορυφή του λόφου Καστρί έχουν εντοπίσει νεολιθικό οικισμό με οργανωμένη δόμηση και συγκροτημένη κοινωνική οργάνωση, όπως τεκμηριώνεται από την εμφάνιση λιθόκτιστων οικιών και λιθόκτιστουπεριβόλου. )Η χρήση της λιθοδομής, χαρακτηριστικό στοιχείο της αιγιακής αρχιτεκτονικής ,η οποία φαίνεται ότι επικρατείστον νεολιθικό οικισμό στοΚαστρί ,τουλάχιστο στη βάση των τοίχων των κτιρίωντου , διαφοροποιείτην αρχιτεκτονική της Νεολιθικής Θάσου από την πασσαλόπηκτη αρχιτεκτονική των ξυλόκτιστων κτισμάτων που επικρατεί στους νεολιθικούς οικισμούς της Μακεδονίας και της Θράκης .

2.Ο οικισμός της Ύστερης Εποχής του Χαλκού και της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου

Στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού ( β΄μισό της 2ηςπ.Χ .χιλιετίας ) οι αρχαιολογικές έρευνες στη Θάσο εντοπίζουν μετακίνηση του πληθυσμού από τα παράλια στην ενδοχώρα ..Η κίνηση αυτή προς τις ορεινές θέσεις στο εσωτερικό του νησιούολοκληρώνεται στην Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου(1050-700 π.Χ). Οι οχυρωμένεςακροπόλεις μαρτυρούν την αναζήτηση ασφάλειαςστις ορεινές περιοχές ,που προσφερόταν άλλωστε όχι μόνο για κτηνοτροφική δραστηριότητα αλλά και για την εκμετάλλευση των μεταλλοφόρων κοιτασμάτων του εσωτερικού του νησιού.

Η επανακατοίκησητης οχυρής θέσης « Καστρί.» στα μέσα της 2ηςπ.Χ. χιλιετίας . αποτελεί αντιπροσωπευτικό παράδειγμα της μετακίνησης του πληθυσμού από τα παράλια στην ενδοχώρα. Στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού και ιδιαίτερα στην Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου ο οικισμός εξελίσσεται στο ισχυρότερο οικιστικό κέντρο του νησιού. Την πληθυσμιακή άνθιση του μαρτυρούν οι εκτεταμένες νεκροπόλεις του. καθώς και οι μικροί δορυφόροι -οικισμοίγύρω του.

3.Περιήγηση στον οικισμό Καστρί και στα νεκροταφεία του

Στην οχυρή κορυφή «Καστρί» τα κατάλοιπα των κτισμάτων που οι ανασκαφές είχαν φέρει στο φως δεν είναι σήμερα ορατά. ΄Εχουν καλυφθεί από στρώμα χώματος για να παραμείνουν προστατευμένα μέχρις ότου ολοκληρωθεί η ανασκαφική τους έρευνα. Ένας τεράστιος ωστόσο λιθοσωρός στο βόρειο άκρο της κορυφής ,όπου η φυσική προσπέλαση στην ακρόπολη πρέπει να ανήκει σε ερείπια λιθόκτιστου πιθανότατα οχυρωματικού κτιριακού συγκροτήματος άγνωστης ακόμα χρονολόγησης , εφ’ όσον δεν έχει ακόμα ανασκαφεί.

Στους νοτιοδυτικούς πρόποδες αυτού του ανεξερεύνητου ακόμα λιθοσωρού είναι ορατό ένα τμήμα του λιθόκτιστου περιβόλου της τελευταίας φάσης του νεολιθικού οικισμού.
Στην κορυφή του λόφου στο νοτιοανατολικό άκρο της κορυφής .ο επισκέπτης μπορεί να αναζητήσει τα σωζόμενα δείγματα θρησκευτικού συμβολισμού και τελετουργιών του προϊστορικού οικισμού Είναι μικρές λαξευμένες κοιλότητες πάνω σε επίπεδο βράχο με χαρακτά φίδια ανάμεσα τους. Πρόκειται πιθανότατα για υπαίθριο ιερό της Ύστερης Εποχής Χαλκού-Πρώιμης Εποχής Σιδήρου που θυμίζει ανάλογα υπαίθρια ιερά της Αιγαιακής Θράκης.

Εντυπωσιακά οπωσδήποτε κατάλοιπα της πολιυστικής φυσιογνωμίας του προϊστορικού οικισμού «Καστρί» αποτελούν τα σωζόμενα σε μνημειακό μέγεθοςταφικά κτίσματαπου έχουν εντοπισθεί και ανασκαφεί σε τέσσερα νεκροταφείαπου έχουν εντοπισθεί καιεν μέρει ανασκαφεί γύρω από την κορυφή «Καστρί»

Στους ανατολικούςκαι στους νότιους πρόποδες του οχυρού λόφου , όπου το άνδηρο της θέσης «Κεντριά», στις ανατολικές πλαγιές του ορεινού όγκου δυτικά του οικισμού (θέση «Τσιγανάδικα» ) ), στη θέση “Βρυσούδες» βόρεια του οικισμού και στη θέση «Λαρνάκι »σε απόσταση1,5 -2 χιλιομέτρων, βόρεια της κορυφής «Καστρί».